De methode om te bepalen of de elektrische verwarmingsbuis droog of in water werkt:
1. Verschillende structuren
De meest gebruikte vloeistofelektrische verwarmingsbuizen zijn enkelvoudige elektrische verwarmingsbuizen met schroefdraad, U-vormige of speciaal gevormde elektrische verwarmingsbuizen met bevestigingsmiddelen en elektrische verwarmingsbuizen met flens.
De meest voorkomende droogbrandende elektrische verwarmingsbuizen zijn enkelvoudige, rechte buisvormige verwarmingsbuizen, U-vormige of speciaal gevormde elektrische verwarmingsbuizen zonder bevestigingsmiddelen, elektrische verwarmingsbuizen met ribben en sommige elektrische verwarmingsbuizen met flenzen.
2. Verschillen in stroomvoorzieningsontwerp
De vloeibare elektrische verwarmingsbuis bepaalt het vermogen afhankelijk van het verwarmingsmedium. Het vermogen van de verwarmingszone bedraagt 3 kW per meter elektrische verwarmingsbuis. Het vermogen van een drooggestookte elektrische verwarmingsbuis wordt bepaald door de vloeibaarheid van de te verwarmen lucht. Drooggestookte elektrische verwarmingsbuizen voor gebruik in besloten ruimtes zijn ontworpen voor een vermogen van 1 kW per meter.
3. Verschillende materiaalkeuzes
De vloeistofverwarmingsbuis is gemaakt van roestvrij staal 304 voor het verwarmen van leidingwater, en van roestvrij staal 316 voor drinkwater. Voor troebel rivierwater of water met meer onzuiverheden kan een verwarmingsbuis met een antikalklaag worden gebruikt. De werktemperatuur van de verwarmingsbuis ligt tussen de 100 en 300 graden Celsius, en roestvrij staal 304 wordt aanbevolen.
Geplaatst op: 16 november 2023